NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, July 11, 2014

Σαν να απαλλάχτηκαν από κάποια μιάσματα και καθάρματα.


 


Ο Επίκουρος και η ηδονή της κοιλιάς.

 Αυτών δάσκαλος ήταν ο Επίκουρος, που φωνάζοντας έλεγε: «Αρχή και ρίζα κάθε αγαθού είναι η ηδονή της κοιλιάς …»

… «Μπράβο πολύ ικανέ και σοφέ άνθρωπε!
Διότι από το να μασουλάς (μασάσθαι) δεν υπάρχει καλύτερο αγαθό»

 ΑΘΗΝΑΙΟΣ , ΔΕΙΠΝΟΣΟΦΙΣΤΩΝ Ζ


Ανταμείφθηκαν αντάξια για την αθεΐα τους.

Αιλιανός «περί Προνοίας» ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

39. Ο Επίκουρος, μικρό παιδί ακόμα, δεν μπορούσε να σηκωθεί εύκολα από το κρεβάτι του, καθώς είχε πρόβλημα στα μάτια του και απέφευγε την ηλιακή ακτινοβολία, νιώθοντας απέχθεια για τον πιο λαμπρό και φαεινό θεό.
Απεχθανόταν εξάλλου και τη λάμψη της φωτιάς και είχε αιματώδεις εκκρίσεις από κάτω. Τόσος ήταν ο μαρασμός του σώματός του, ώστε δεν μπορούσε να αντέξει ούτε τα ρούχα πάνω του.
Επίσης ο Μητρόδωρος και ο Πολύαινος, φίλοι του και οι δύο, πέθαναν με τον χειρότερο τρόπο απ’ όλους, και ανταμείφθηκαν αντάξια για την αθεΐα τους. Τόσο πολύ ήταν δούλος της ηδονής ο Επίκουρος, ώστε στις τελευταίες του στιγμές έγραψε στη διαθήκη του να γίνονται μία φορά τον χρόνο εξαγνιστικές τελετές για τον πατέρα, τη μητέρα, τους αδερφούς του και για τον Μητρόδωρο και τον Πολύαινο που αναφέρθηκαν, ενώ για τον εαυτό του να παρέχονται συσσίτια δύο φορές, δείχνοντας έτσι ο έξυπνος και σε αυτή την περίπτωση την προτίμησή του στην ασωτία.
Έδωσε επίσης την εντολή, αυτός ο λαίμαργος και πολυφάγος, να κατασκευαστούν πέτρινα τραπέζια και να τοποθετηθούν ως αναθήματα στον τάφο του. Και άφησε αυτές τις εντολές χωρίς να έχει περιουσία. Ήταν λυσσασμένος με τις επιθυμίες, οι οποίες θα πέθαιναν και μαζί του.

  
Ο Ευφρόνιος, χαιρόταν με τις φλυαρίες του Επίκουρου. 


Αιλιανός «περί Προνοίας» ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
 
68. ανήρ Ευφρόνιος, κακοδαίμων ανήρ, και έχαιρεν  επί ταις ’Επίκουρον φλυαρίας και εξ εκείνων κακά είρύσατο δύο, άθεος τε και ακόλαστος είναι.

68. Κάποιος Ευφρόνιος, άνθρωπος κακοδαίμων, χαιρόταν με τις φλυαρίες του Επίκουρου και άντλησε από εκείνες δύο κακά, την αθεΐα και την ακολασία.
  
Από τη Ρώμη διώχτηκαν οι Επικούρειοι σαν να απαλλάχτηκαν από κάποια μιάσματα και καθάρματα.



ΑΙΛΙΑΝΟΣ:   ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΒΕΒΑΙΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ.
39. έξήλασαν δε τους Επικουρείους τής Ρώμης δόγματι τής βουλής κοινώ, και Μεσσήνιοι δέ έν Αρκαδία τους έκ τής αυτής οΐονει φάτνης έδηδοκότας έξήλασαν, λυμεώνας μεν είναι των νέων λέγοντες, κηλίδα δέ φιλοσοφία προσβάλλοντας διά τε μαλακίαν και άθεότητα. και προσέταξάν γε προ τών του ήλιου δυσμών έξω των όρων τής Μεσσηνίας γής είναι αυτούς, εκφρησθέντων δέ τούς ιερέας καθήραι τα ιερά. τούς γε μήν τιμούχους (καλούσι δέ ταύτη τους άρχοντας Μεσσήνιοι) και την πόλιν καθήραι πασαν, οίαδηπου λυμάτων τινών και καθαρμάτων άπηλλαγμένην.
6. ότι έν Κρήτη Λύκτιοι των Επικούρειων τινάς εκεί παραβαλόντας έξήλασαν. και νόμος έγράφη τη  επιχωρίω φωνή τους την θήλειαν σοφίαν και άγεννή και αίσχράν έπινοήσαντας και μέντοι και τοις θεοίς πολεμίους έκκεκηρύχθαι της Λύκτου. εάν δε τις άφίκηται θρασυνόμενος, και τα εκ του νόμου παρ ’ ουδέν ποιήσηται, δεδέσθω έν κύφωνι πρός τω άρχείω ημερών είκοσιν, έπιρρεόμένος μέλιτι γυμνός και γάλακτι, ίνα ή μελίτταις και μυίαις δεΐπνον, και άναλώσωσι χρόνω τω προειρημένω αυτόν, τούτου γε μην διελθόντος εάν ετι περιή, κατά κρημνόν ώθείσθω, στολήν γυναικείαν περιβληθείς.


ΑΠΟΔΟΣΗ:
39. Από τη Ρώμη διώχτηκαν οι Επικούρειοι με ομόφωνη απόφαση της βουλής αλλά και οι Μεσσήνιοι στην Αρκαδία απέλασαν αυτούς που είχαν τραφεί από το ίδιο παχνί, λέγοντας πως είναι διαφθορείς των νέων και πως κηλιδώνουν τη φιλοσοφία με τη μαλθακότητα και την αθεΐα τους. Πρόσταξαν λοιπόν αυτούς να βρίσκονται πριν από τη δύση του ήλιου εκτός των συνόρων της γης των Μεσσηνίων και τους ιερείς να εξαγνίσουν τα ιερά αφού φύγουν εκείνοι. Επίσης οι τιμούχοι (έτσι αποκαλούν τους άρχοντες οι Μεσσήνιοι) να εξαγνίσουν όλη την πόλη, σαν να απαλλάχτηκε από κάποια μιάσματα και καθάρματα.
40. Στην Κρήτη οι Λύκτιοι έδιωξαν κάποιους Επικούρειους που είχαν έρθει εκεί. Θεσπίστηκε και νόμος, γραμμένος στην ντόπια διάλεκτο, να εξορίζονται με προκήρυξη από τη Λύκτο αυτοί που ενστερνίστηκαν τούτη τη γυναικουλίστικη, ποταπή και αισχρή διδασκαλία και που ήταν παράλληλα εχθροί των θεών. Κι αν κάποιος τολμήσει να έρθει και περιφρονήσει τον νόμο, να δένεται σε κύφωνα κοντά στο αρχηγείο για είκοσι ημέρες, να γυμνώνεται και να περιχύνεται πάνω του μέλι και γάλα, για να του ορμήσουν οι μέλισσες και οι μύγες και να τον φάνε μέσα στη διάρκεια του χρόνου που είπαμε. Όταν oι μέρες αυτές περάσουν, αν έχει απομείνει κάτι, να το ρίξουν στον γκρεμό, ντυμένο με γυναικεία ρούχα.
  

Ήταν κάποιος άντρας, που αποχαυνώθηκε από τη διδασκαλία του Επικούρου και έγινε θηλυπρεπής.



Αιλιανός «περί Προνοίας» ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
11.  Ήταν κάποιος άντρας (αν θα μπορούσαμε να τον πούμε άντρα), που αποχαυνώθηκε από τη διδασκαλία του Επικούρου και έγινε θηλυπρεπής, αυτός ο ευνουχισμένος και γυναικωτός, ο οποίος, χωρίς να το καταλάβει, όρμησε στο μέγαρο, όπου επιτρεπόταν να εισέρχεται μόνο ο ιεροφάντης
12. Υπήρξε δαδούχος  στην Αθήνα, όπως λένε όσοι Αθηναίοι γνωρίζουν αυτά με ακρίβεια. Προσεύχονταν στη Βουλαία και στην Κόρη μέσω των ιεροφαντών και του δαδούχου για τη σωτηρία τους. Αυτός που ήταν δαδούχος και λαμπαδηφόρος. Αυτός που ήταν δαδούχος στην Αθήνα πριν από τον Στρατοκλή, εξαιτίας της ηδονής, την οποία εξυμνούσε εκείνος ο ευνουχισμένος και γυναικωτός.
13. Είχε γίνει μέτοχος σε γνώση επιβλαβή, εφαρμόζοντας την άθεη διδασκαλία του Επίκουρου, την ταιριαστή σε γυναίκες, και εξαιτίας της ηδονής, την οποία εξυμνούσε εκείνος ο ευνουχισμένος και γυναικωτός.
14. Τη λέξη «χλούνης» με τη σημασία του «ευνουχισμένος» τη χρησιμοποιεί όχι μόνο ο Αισχύλος αλλά και ο Αιλιανός κατά κόρον στο «περί Προνοίας».
15. Έπειτα λοιπόν, χωρίς να δίνει καμία σημασία στους σεπτούς θεσμούς των Ευμολπιδών, των Κηρύκων και των άλλων γενών, που ήταν ιερά και θεοφιλή, προτίμησε διδασκαλία ευκαταφρόνητη και ταιριαστή σε γυναίκες.
16. Ποθώντας να δείξει στον θεό πως δεν νοιάζεται για τα ανθρώπινα, ορμάει με φόρα στο μέγαρο. Εκεί όμως επιτρεπόταν η είσοδος μόνο στον ιεροφάντη, σύμφωνα με τους τελετουργικούς θεσμούς, ενώ σ’ εκείνον απαγορευόταν. Μόλις τόλμησε αυτή την πράξη, τον έπιασαν ρίγη, προσβλήθηκε από μακρόχρονη ασθένεια και τελικά άρχισε να σαπίζει. Και με όσα τόλμησε να φωνάζει και να λέει, δραματοποιώντας και ευχόμενος όσα ταιριάζουν στους πιο ασεβείς ανθρώπους, παρ’ όλο που διψούσε να βγει η απαίσια και καταραμένη ψυχή του, με δυσκολία και αργά το πέτυχε .


ΕΚ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

11. άνηρ τις ην (εί δοίημεν αυτόν άνδρα είναι) διά τών Επικούρου λόγων την ψυχήν έκνευρισθείς και θήλυς γενόμενος, ό χλούνης τε και γύννις, οσπερ έπιλαθόμενος ώθησεν εαυτόν εις το μέγαρον φέρων, ενθα δηπου τώ ιεροφάντη μόνω παρελθείν θεμιτόν ην.
12. και δαδονχησας Άθηνησιν. ώς ’Αθηναίων φασιν οί ταύτα ακριβούντες δόκιμοι, εύξαντο δέ και τη Βουλαία και τη Κόρη διά τε τών ιεροφάντων και τον δαδούχου σωτηρίαν αύτοΐς. και δαδουχήσας λαμπαδοφορήσας. ό προ Στρατοκλέους Αθηνησι δαδουχησας, εκ της ηδονης, ην εκείνος ύμνει ό χλούνης τε και γύννις.
13.  κακήν σοφίαν μετιών, και τους άθεους Επικούρου λόγους καί γύννιδας έπασκών, κάκ τής ηδονής, ήν εκείνος υμνει ο χλούνης τε και γύννις.
14. ότι δέ και έντομίαν ο χλούνης δηλοί ον μόνον Αισχύλος δίδωσι χρήσιν, άλλα και Αίλιανός μάλιστα εν τοις περί Προνοίας.
15. ειτα μέντοι παρ’ ονδέν θέμενος τά σεμνά Ευμολπιδών και Κηρύκων και των άλλων γενών ιερών τε ον των και θεοφιλών, έπίρρητ ον δε και θήλυν σοφίαν προελόμενος.
16. και ώς ον μέλει των άνθρωπείων τώ θεώ δεϊξαι φλεγομένος, ωθεί εαυτόν φέρων ές τό μέγαρον ένθα δήπον τώ μέν ιεροφάντη μόνω παρελθεΐν θεμιτόν ήν κατά τον τής τελετής νόμον, εκείνα) δε ονκ έξήν. έπει δέ έτολμήθη οι τό τόλμημα, φρίκη τις αυτόν περιέρχεται, και νοσεί νόσω μακροτάτη, και τηκεδών αυτόν διεδέξατο καί οσα έτόλμησε βοών και λέγων καί όσα έστίν άνθρωπων άσεβεστάτων εκτραγωδών και ευχόμενος, την έπίρρητόν τε και κατάρατον ψνχήν άπορρήξαι διιρώντα, μόλις και όψέ τούτου τυχόντα.