θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Tuesday, April 14, 2015

Ο μαραγκός που δεν πέθανε.

 
 
Ο μαραγκός που δεν πέθανε.

Παλιννοστήσας εξ Αιγύπτου ο μαραγκός εις την ταπεινήν του οικίαν, εύρε την οικογένειάν του εις αθλίαν οικονομικήν κατάστασιν, καθόσον ο “πατήρ” του είχε πλέον γεράσει για τα καλά και ήταν αδύνατον πλέον γι' αυτόν να δουλέψει.
Ανέλαβε λοιπόν το ξυλουργείον, αλλά όταν του δινόταν η ευκαιρία ασκούσε ευκαιριακά το επιτίδευμα του ταχυδακτυλουργού.
Δυστυχώς όμως ήταν ελλιπείς οι γνώσεις του και λίγα τα κόλπα που του έμαθαν οι πονηροί Αιγύπτιοι, καθόσον και αυτός ακολουθώντας την παλαιάν παράδοσιν της οικογένειάς του, εξαπάτησε τους διδασκάλους του και δεν τους πλήρωσε το σύνολον των διδάκτρων εκταμιεύοντας παρά μόνον την προκαταβολήν και αναβάλλοντας σκοπίμως τα δίδακτρα έχοντας στον νού του να δραπετεύσει την τελευταίαν ημέραν του σχολικού έτους, πράγμα που έκανε.
Οι Αιγύπτιοι γνωρίζοντας το ποιόν και τον χαρακτήρα των μαθητών που έφταναν από την γενέτειρα του μαραγκού, άφηναν το πιο σημαντικό μάθημα το οποίο αποτελούσε και την ουσία, την λύση, την αποκάλυψη των μυστηρίων που ετέθησαν στα προηγούμενα, για την τελευταία ημέρα.
Οι γνώσεις του λοιπόν παρέμεναν επιφανειακές και δεν διείσδυσε στα μεγάλα μυστικά της ταχυδακτυλουργικής, γι'  αυτό και συχνά αργότερα έλεγε: "Σας λέω για να μην καταλαβαίνετε” και από μέσα του επαναλάμβανε “γιατί και εγώ δεν καταλαβαίνω”.
Την οικογένειά του βοηθούσε ένας οικογενειακός φίλος, ο Λούσας,  που μοχθηρές φήμες και κακόβουλες γλώσσες διέδιδαν πως ήταν όπως θα λέγαμε εμείς σήμερα, “άνθρωπος της κυβέρνησης”.
 Ο φίλος αυτός κατήρτησε ένα θεωρητικό πλαίσιο για τις τερατουργίες του μαραγκού και ένα πρόγραμμα παραστάσεων που σήμερα θα ονομάζαμε “μάρκετινγκ πλάν”.
Οι  παραστάσεις περιελάμβαναν μία νέα καινοτομία. Δεν απεκάλυπταν στο κοινό πως είναι ταχυδακτυλουργικές  παραστάσεις αλλά τις παρουσίαζαν σαν να ήταν πραγματικά γεγονότα.
Ένα τυχαίο γεγονός ήλθε να δώσει νέα πνοή στις  παραστάσεις του μαραγκού. Ένας φιλόσοφος που είχε την σχολή του στην περιοχή, αναζήτησε τον ξυλουργό για να του κατασκευάσει μία σκάλα για την σχολή του. Ο  φιλόσοφος αυτός ετιμάτο πολύ από τους συναδέλφους του  και κάποιος μάλιστα τον απεκάλεσε “βιβλιοθήκην έμψυχον και περιπατούν μουσείον”.
 

Ένα πρωί εισήλθε ο  φιλόσοφος ονόματι Λογγίνος στο εργαστήριο του  μαραγκού και αφού έπιασε την μύτη του από την βρώμα που απέπνεε ολόκληρος ο χώρος, έκανε την παραγγελία του: “Μία σκάλα για την σχολή μου”. Δυστυχώς όμως δεν του παρείχε λεπτομερείς οδηγίες, ούτε κάποιο σκαρήφιμα και άφησε τον μαραγκό να διαλέξει ο ίδιος τις λεπτομέρειες.
Την επομένη ο  μαραγκός επεσκεύθη την σχολή η οποία εβρίσκετο στηριγμένη στην πλαγιά ενός λόφου και οι αίθουσες διδασκαλίας ήταν η μία πάνω στην άλλη σε μία διάταξη από τις κατώτερες, στις ανώτερες τάξεις.
Μελετά ο  μαραγκός τις αποστάσεις και αφού απορρίπτει τα 3, τα 5 και τα 7 σκαλοπάτια προβληματίζεται   εάν πρέπει να χρησιμοποιήσει 12 ή 33 απορρίπτοντας ως υπερβολικόν αριθμόν τα 72.
Λαμβάνει την προκαταβολήν από τον φιλόσοφο και σε εύλογο χρονικό διάστημα φορτώνει την σκάλα σ' ένα όνο που δεν ήταν βέβαια χρυσός και την μεταφορτώνει στην σχολή του Λογγίνου για να την τοποθετήσει και να ενώνει την 1η με την 2η τάξη.
Δυστυχώς όμως ο  φιλόσοφος έλειπε τις ημέρες εκείνες γιατί είχε πάει στο εξωτερικό , στην Παλμύρα για να γίνει σύμβουλος της βασίλισσας Ζηνοβίας.
Αφού έκανε για δύο ημέρες τις εργασίες στήριξης της σκάλας που άλλοι λένε πως είχε 12 και άλλοι 33 σκαλοπάτια, ανέβηκε για να την δοκιμάσει.
Στο τελευταίο όμως σκαλί σηκώνει το κεφάλι και βλέπει μπροστά του έναν γιγαντιαίο κάβουρα. Τόσο τρόμαξε που παραπάτησε και έπεσε από την  σκάλα χτυπώντας άσχημα το έθραυστο κρανίο του. Δεν έφτανε όμως αυτό, αλλά ένας τράγος που που ζούσε την οικία του μαραγκού όρμησε και του έριξε μία κουτουλιά και τον αποτελείωσε.
Η οικογένεια του μαραγκού φώναξε τον Λούσα για την κηδεία. Αυτός λειτουργώντας πάντα ως μάνατζερ του περιφερόμενου θιάσου, σκεύτηκε να εκμεταλλευτεί τον θάνατο του μαραγκού.
Να τι έκανε:  Ο μαραγκός είχε ένα δίδυμο αδελφό που του έμοιαζε καταπληκτικά. Τρείς μέρες μετά την κηδεία του  μαραγκού τον παρουσίασε ως τον ίδιο τον μαραγκό και ισχυρίστηκε πως ναι  μεν σκοτώθηκε  ο  μαραγκός από την πτώση, αλλά καθώς ήταν ισχυρός μάγος.... αναστήθηκε.
Παρουσίασε μάλιστα τα βασανιστήρια που πέρασε ο Λογγίνος στα χέρια των Ρωμαίων του αυτοκράτορος Αυρηλιανού, ως μαρτύρια που υπέστη ο μαραγκός και ισχυρίστηκε πως “εθανατώθη μετ' αδυσωπήτου αυστηρότητος και υπέμεινε τον θάνατον μετά μεγάλης γεναιοψυχίας”.
Σε μίαν περίεργον μάλιστα στροφήν της μοίρας το όνομα του Λογγίνου συμπεριελήφθη στην παντελώς αντεστραμμένη ιστορία του μαραγκού στις δυτικές κοινωνίες. Κάποιοι λένε πως αυτό ήταν έργο των μιαρών Ελλήνων που δεν ξέχασαν τον μεγάλο τους φιλόσοφο. 
Τώρα πλέον ο Λούσα είχε πολλή δουλειά να κάνει. Άνοιξε τα βιβλία των Ελλήνων που είχαν στα χέρια τους, σε μυστικές βιβλιοθήκες οι προϊστάμενοί του και στρώθηκε να γράφει επιστολές στα διάφορα κέντρα της υπηρεσίας του για να κατασκευάσει το μυθιστόρημα “Ο μαραγκός που δεν πέθανε.”

Ο Σάχης.